Bijzonder verhaal over mannenvriendschap

Bijzonder verhaal over mannenvriendschap

Een geëmotioneerde Peter R. de Vries nam donderdag als jeugdvriend van Henk Godthelp het eerste exemplaar van 'Slapen op je tenen' in ontvangst tijdens de boekpresentatie in Museum Van der Togt. (Foto: Dorothee Klopper)

Een verhaal vol lief en leed over een bijzondere vriendschap tussen twee mannen. Zo is de postuum uitgegeven debuutroman ‘Slapen op je tenen’ van de in 2013 overleden Henk Godthelp te omschrijven. Vooral de passages waarin de dood een rol speelt, zijn krachtig en met veel gevoel geschreven.

Een verhaal vol lief en leed over een bijzondere vriendschap tussen twee mannen. Zo is de postuum uitgegeven debuutroman ‘Slapen op je tenen’ van de in 2013 overleden Henk Godthelp te omschrijven. Vooral de passages waarin de dood een rol speelt, zijn krachtig en met veel gevoel geschreven.

Henk Godthelp was 35 jaar lang het boegbeeld van het Amstelveens Nieuwsblad. Hij overleed op 25 november 2013 op 55-jarige leeftijd aan de gevolgen van een longziekte. In de laatste jaren van zijn leven werkte hij aan het manuscript, dat nu als eerbetoon door zijn echtgenote is uitgegeven. Hij had de tekst lang voor zich gehouden en liet het pas aan zijn vrouw Chris lezen toen hij op de intensive care lag. Volgens Godthelp was het manuscript ‘ver genoeg’, al zou hij volgens zijn vrouw waarschijnlijk nog jaren aan het fijnslijpen geweest zijn als de tijd hem gegund was geweest.

Met het boek toont Godthelp zijn schrijverschap aan, al komt het verhaal wel wat langzaam op gang. De tweede helft is het sterkste deel van het boek, vooral de hoofdstukken waarin de dood een rol speelt.

Henk Godthelp verwerkte in het boek veel autobiografische elementen. Zo zijn in hoofdpersoon Eric (fotograaf bij een lokale krant) elementen van Henk te herkennen en in het personage van zijn vriend Herman aspecten van de in 2005 overleden voormalige gemeentevoorlichter André Maassen. De twee waren ook in werkelijkheid bevriend, maar niet zo innig als in de roman beschreven wordt. Ook hun avonturen berusten niet op de werkelijkheid. Al zal de in het boek verwerkte anekdote over de paalzit-wedstrijd bij een jubilerende winkelcentrum (Groenhof) sommige Amstelveners herkenbaar voorkomen.

Ondanks de autobiografische elementen die erin zijn verwerkt, is het verhaal zelf een creatieve schepping van Henk Godthelp. Het thema van de roman, de vriendschap tussen twee mannen en hoe ver dat kan gaan, is een originele keuze.

Het is mooi dat zijn weduwe met de uitgave van dit boek postuum zijn wens vervult om ‘op een boekenplank te staan’. Want net als Multatuli had Henk Godthelp de wens om ‘gelezen te worden’, zoals hij in het nawoord bij zijn boek aangaf. De publicatie van het boek is een mooi eerbetoon aan een kleurrijke Amstelvener. De herinnering aan hem zal zeker niet vervagen.

Eddie de Blieck